به همین دست قسمکه پر از درد ولی می کشد از خواب یکی نقشه ی ناب که تو باشی بدهی باد یکی خرمن گیسوی بلند و بخندی کمی و پر از عشق بریزی قدحی "خاطره" در چشم چپم و ببوسی لبم من و یک حسرت خواب... سر بزارم در آغوش دلت!! بروم مست به دنیای دلت ... به دنیای خودم !! و سر انجام همی بگذرد این حادثه ی "عمر" کمی ... آنچه هست "خاطره" است همین سهیل... لب تشنه مثل خورشید ... پ ن : امروز گلادیاتور "زره" ای تازه

بی دریغ باش

همین!

مثل لیلا ته چاه با مجنون ...

مثل باران

مثل خورشید بتاب از سر مِهر

بی دریغ باش همه عشق !!

سهیل

لب تشنه مثل خورشید

پ ن : شب... سکوت ... تنهایی...

پ ن : گلادیاتور "زخمی" ست !!!

پ ن : به خدای خدا ... از این بیشتر انصاف نیست "دوش کِشِ بغض طَویل" ...

پ ن : زندگی زیبا نیست !! خود به خود زیبا نیست !! تا "هستی" زندگی باید کرد...